• 

Heimili og skóli – landssamtök foreldra, Rauði krossinn, Ríkislögreglustjóri og Barnaheill – Save the Children á Íslandi gerðu í dag tímamótasamning við þrjú ráðuneyti mennta- og menningarmála, innanríkis- og velferðarmála um stuðning við SAFT verkefnið til ársloka 2014.

Samningurinn var undirritaður í morgun við athöfn í Langholtsskóla og snýr að rekstri SAFT verkefnisins á Íslandi. Markmið SAFT er að reka vakningarátak og fræðslu um örugga og jákvæða notkun Netsins meðal barna og ungmenna, foreldra, kennara, fjölmiðla og þeirra sem starfa við upplýsingatækni. Barist er gegn ólöglegu efni á Netinu og börnum og ungmennum veitt aðstoð í gegnum hjálparlínu. Mikið er lagt upp úr samstarfi við Norðurlöndin og jafnframt er verkefnið hluti af netöryggisáætlun Evrópusambandsins sem nær til allra landa á Evrópska efnahagssvæðinu.

Öflugt starf er unnið á vegum SAFT á sviði forvarna og fræðslu, segir í fréttatilkynningu.

Kannanir sýna fram á góðan árangur verkefnisins á Íslandi og aukna vitundarvakningu um öryggi í netnotkun. Til marks um þetta voru þrjú verkefni á vegum SAFT á Íslandi nýlega valin meðal þeirra bestu í Evrópu á sínu sviði. Ungmennaráð SAFT hefur einnig vakið athygli fyrir vasklega framgöngu, meðal annars í jafningjafræðslu og með þátttöku í þróun rafrænna skilríkja sem nýst geta á samfélagssíðum á borð við Facebook. Ungmennaráðið tók þátt í að stofna Nordic Youth IGF (Internet Governance Forum – norrænt ungmennaráð um stjórnsýslu Internetsins) með stuðningi Norrænu ráðherranefndarinnar og mennta- og menningarmálaráðuneytisins. Á þennan hátt hefur SAFT-verkefnið átt frumkvæði að því að mynda samráðsvettvang um Netið á Íslandi.

Þrjú verkefni sameinast í SAFT; hjálparlína, ábendingalína og vakningarátak. Mennta- og menningarmálaráðuneytið hefur lagt sérstaka áherslu á vakningarátaksverkefni og innanríkisráðuneytið hefur lagt áherslu á verkefni tengd hjálparlínu og verkefni tengd ábendingalínu (meðal annars með áframhaldandi samstarfi við Póst- og fjarskiptastofnun og Ríkislögreglustjóra).

Við athöfnina, sem sett var af Hreiðari Sigtryggssyni, skólastjóra Langholtsskóla, flutti hópur nemenda úr skólanum tónlistaratriði við mikinn fögnuð gesta. Að því loknu kynnti Ketill B. Magnússon, formaður Heimilis og skóla, efni samningsins, sögu verkefnisins og helstu verkefni sem fyrir liggja. Til stóð að Hafþór Líndal, fulltrúi ungmennaráðs SAFT, héldi stutt erindi og afhenti ráðherrum eintak af skýrslu Norræna ungmennaráðsins um stefnumótun á netinu, en Hafþór var veðurtepptur á Akureyri og komst því ekki. En hann dó ekki ráðalaus, heldur sendi erindi sitt í farsíma Hrefnu Sigurjónsdóttur, framkvæmdastjóra Heimilis og skóla, sem flutti það fyrir hans hönd og afhenti ráðherrum skýrsluna.

Að lokinni undirskrift tóku til máls mennta- og menningarmálaráðherra, Katrín Jakobsdóttir, innanríkisráðherra, Ögmundur Jónasson og velferðaráðherra, Guðbjartur Hannesson. Öll voru þau sammála um mikilvægi þess að standa vörð um jákvæða og örugga netnotkun barna og unglinga og því væri undirritun þessa samnings mikið ánægjuefni. Þökkuðu þau Heimili og skóla sérstaklega fyrir að hafa tekið verkefnið upp á sína arma og fyrir að stýra þar góðu samstarfi lykilaðila. Árangurinn hefur nú þegar sýnt sig en betur má ef duga skal og er þessi tímamótasamningur viðleitni í þá átt, segir í fréttatilkynningu.

Íslensk ungmenni hafa meiri áhyggjur af því að einhver óprúttinn stelist í síma þeirra heldur en að símanum sé stolið. Rafrænar árásir færast sífellt í vöxt samhliða því sem ungmennin tæknivæðast, og þær árásir geta einnig verið hluti af einelti. Þetta kom fram á norrænni ungmennaráðstefnu sem haldin var í júní.

Í afbrotatölfræði ríkislögreglustjóra sem birt var um miðjan mánuð kom fram að 18% aukning varð á farsímaþjófnaði í októbermánuði miðað við sama mánuð í fyrra. Ekki fylgdi sögunni hvar þeim er flestum stolið og einhlítar upplýsingar fengust ekki frá lögreglunni.

Hrefna Sigurjónsdóttir, framkvæmdastjóri Heimilis og skóla og verkefnastjóri hjá SAFT – Samfélagi, fjölskyldu og tækni, segist ekki hafa fengið upplýsingar um öldu þjófnaða í skólum landsins né að íslensk ungmenni óttist farsímastuld mikið. Þau séu með dýr tæki í höndunum og passi upp á þau.

Hún bendir hins vegar á að þegar ungmennaráð SAFT, þ.e. ungmenni 14-18 ára, tóku þátt á norrænni ungmennaráðstefnu í sumar hafi annars konar áhyggjur komið fram. „Þá kom í ljós að þau hafa miklar áhyggjur af því að það sé verið að stela frá þeim upplýsingum.“ Hrefna nefnir persónuupplýsingar af samskiptavefnum Facebook en ekki síður voru áhyggjur af því að einhverjir komist í símtæki þeirra.

„Það er ekki gaman að týna þessum græjum sem kosta sitt en það eru meiri áhyggjur af því að einhverjir komist inn í þeirra efni, þeirra persónulegu skilaboð, smáskilaboð, myndir eða spjall, s.s. á Facebook.“

Nýjar hindranir með nýrri tækni

Allmörg dæmi eru þess á undanförnum árum, bæði hér á landi og erlendis, að slíkt efni fari í dreifingu meðal ungmenna. Mest hefur umfjöllunin kannski verið um myndir sem birtar hafa verið á netinu, en vandamálið er mun víðtækara. Þá skapast nýjar hindranir með nýrri tækni.

Hrefna nefnir nýlegt dæmi sem kom inn á borð SAFT en þá tóku tveir bekkjarbræður sig saman og bjuggu til samtalsþráð eins og hann lítur út í snjallsímum milli stúlku og pilts í bekknum. Þar voru dónalegir hlutir látnir fljúga, meðal annars um kynlíf, sem voru ekki sannir. Samtalsþræðinum var svo dreift.

„Þetta átti greinilega að vera fyndið en hafði vissar afleiðingar. Það þurfti að vinna úr þessu máli í samráði við foreldra og skóla, þannig að þessi mál geta verið ansi snúin,“ segir Hrefna og bætir við að afar stutt sé í að mál sem þessi verði hreinlega lögreglumál.

Hún segir að það þurfi að gera ungmennum grein fyrir því að rafrænar árásir geti varðað við lög. „Til dæmis bara að þykjast vera einhver annar en maður er, tala í nafni annars og dreifa óhróðri. Þá er þetta ekki lengur aðeins ósiðlegt heldur einnig oft ólöglegt.“

CNET professional reviewer Dong Ngo discusses how to spot fake user reviews online.

 

It’s Cyber Monday, and while you’re busy shopping online, chances are you’ll see lots of user reviews on various products. While the majority of those reviews do come from real users like yourself, who are passionate enough to share their opinions on a product, many of them could be fake, left by the vendors themselves to either promote their product or, in many cases, smear competitors.

In some extreme cases, most, if not all of the user reviews on a product could be planted, such as with the Drobo Mini that I reviewed recently. While it’s exceedingly difficult to absolutely prove that a review is faked, here are a few tips on spotting those that aren’t from real users. These will come in handy — not just today, but whenever you go shopping online.

Absolute singing of praises with no downsides; or a total dismissal of any good qualities
When was the last time you approved of a product unquestioningly without any negatives? No matter how good an item might be, chances are it also has one or two shortcomings, however minor. That said, a five-star review with unqualified compliments, such as “perfect” or “absolutely the best,” that offers no downside to balance those opinions, is very likely a plant.

Conversely, chances are also good that a review that dismisses a product in absolute terms is from either a competitor or a fanboy of another brand.

Reviewers’ names
Reviewers’ names are also telling in determining whether a review is legit. Generally, fake reviewers don’t take the time to create real names and tend to go with variations of another screen name, or choose meaningless random names, such as beatsjam1234, pfb6736, nb32003, and so forth.

Review dates
The date of the review offers lots of information about how genuine it is. If you have a number of five-star reviews on the same product, posted on or around the same date and written in a similar tone, chances are they are counterfeit. Also, if a user review professing extensive hands-on experience is published on the release date of a product or shortly after, it’s also likely a ruse. It takes a long time for a typical end-user to compile real-life experience with a product. Typical of this are the user reviews on the iPhone 5, which were left days before the phone even came out.

A single review per account
Generally, you have to create a user account to write a review. If you see an account that has posted just one single review for a particular product, or reviews only products from a single vendor, it’s highly likely that it’s a fake review. In this case, the date the account was created and the date of the review are also very telling, especially when they are the same.

The tone of the review
The tone of the review is probably the most telling factor when assessing how real a review is. If you spot a review that reads like a press release or a commercial, offering information about features and extolling how superior the product is when compared with its competition, that review is most likely planted by the vendor.

That said, I am getting weary of both five-star and one-star user reviews. Reviews with ratings that fall in between are generally more legitimate and useful. Also note that real users talk more about reliability, performance, and overall value, and they are almost never happy about high costs.

How about you? Have you ever left a user review? If you have more tips on how to spot fake reviews, please leave them in the comments section.

The Aakash 2 is made by UK-based company Datawind

Continue reading the main story

Related Stories

• India upgrades ‘cheapest tablet’
• Aakash 2: ‘World’s cheapest tablet’Watch
• Does India’s budget tablet computer work?

The BBC’s Rajini Vaidyanathan looks at the latest Aakash with Prof Pathak

Datawind chief Suneet Tuli promises faster deliveries

Margir lesendur hafa ugglaust rekist á lagatæknilegar yfirlýsingar á Facebook nýlega, en samkvæmt þeim á birting þeirrar yfirlýsingar að tryggja það á einhvern hátt netrisinn noti ekki þá tímalausu snilld, sem notendur hafa birt á veggnum hjá sér, í viðskiptatilgangi án leyfis.

Látum vera hversu líklegt það er að Mark Zuckerberg og félagar geti komið stöðufærslum og fjölskyldumyndum Jóns og Gunnu í verð, en þessi yfirlýsing áorkar nákvæmlega engu, svona lögfræðilega séð. Þetta er nefnilega gabb, eins konar félagsvírus á Facebook, og ekki í fyrsta sinn, sem það skýtur upp kollinum á þeim slóðum.

Á yfirborðinu lítur út fyrir að með því að setja þennan texta á vegginn sinn eða tímalínuna megi takmarka þær persónuverndarklásúlur og undanþágur, sem notendur undirgengust við skráningu á Facebook á sínum tíma. Í raun og veru hefur slík yfirlýsing hins vegar ekkert gildi gagnvart þeim notkunarskilmálum. Eina leiðin til þess að komast undan þeim er sú að afskrá sig af Facebook.

Svo má auðvitað takmarka það sem aðrir geta séð til þín og svo að segja fullkomna persónuvernd má vitaskuld tryggja með því að vera ekki að setja neitt inn, hvorki stöðufærslur, myndir, athugasemdir eða „læk“.

En þó að þetta sé upphaflega gabb, þá hafa flestir sett þennan texta inn í góðri trú og ástæðulaust að álasa þeim það, þó það sé hvimleitt að sjá hið endurtekna bull. Hins vegar gat verið góð skemmtun að sjá sumar færslurnar, sem aðrir settu inn sem eins konar svör við þessu.

„Sem viðbrögð við nýjum Fésbókar reglum lýsi ég því hér með yfir að ég á höfundarrétt á nánast engu því efni sem tengt er mér. Statusar, myndir og greinar, allt er þetta meira og minna og stolið og skrumskælt af algeru samviskuleysi.“
— Sveinn Andri Sveinsson, lögmaður.

„Kvíði því þegar ég fer í mál við Facebook út af höfundarrétti og lögfræðingar þeirra koma með rökin: But, Björk, I can’t see that you ever posted a status about this issue in november of 2012 so you’re all out of luck…“
Björk Eiðsdóttir, ritstjóri.

„Er að vinna. Þriðji kaffibollinn.

© Pétur Sigurþór Jónsson, 2012. Allur réttur áskilinn.

(Maður veit aldrei. Kannski er þetta bara allt í einu orðið slógan Framsóknarflokssins og maður getur ekkert gert!)“
— Pétur Jónsson, tónlistarmógúll.

„Nú eru að koma jól. Heimila Fb-vinum að nota myndir af mér til jólagjafa eða til að skreyta híbýli sín og útihús.“
— Ragnar Tómasson, lögfræðingur.

Í fyrsta sinn hefur danska lögreglan lagt hald á lén að sögn danska dagblaðsins Politiken. Það var gert í gær þegar hald var lagt á lénið Cardsharing.dk.

Á netsíðunni hefur í langan tíma verið hægt að kaupa aðgang að sjónvarpsrásum Canal Digital og Viasat með því að deila áskriftarkortunum á netinu. Þetta er ólöglegt og hefur verið mikill þyrnir í augum sjónvarpsfyrirtækjanna.

Þegar heimasíða Cardsharing er opnuð núna birtist þar tilkynning frá Saksóknara efnahagsbrota um að rannsókn standi yfir á starfsemi síðunnar. Þá er tekið fram að Saksóknaraembættið hafi lagt fram kröfu fyrir dómi um að fá yfirráð yfir léninu og hafi dómstóllinn fallist á þá kröfu.

Það var í ágústmánuði síðastliðnum sem norrænu samtökin Nordic Content Protection-Stop, sem vinna að verndun höfundarréttar, komust á slóð aðstandenda vefsíðunnar og kærðu til lögreglu.

David Würgler, framkvæmdastjóri Stop, sagði í viðtali við Politiken að um sé að ræða mikilvægt mál og þrátt fyrir að þetta sé í fyrsta sinn sem þessari aðferð sé beitt í Danmörku sé engin vafi á að þetta sendi þau skilaboð út í þjóðfélagið að reglur eigi líka við á Netinu eins og í öllum samfélögum. Hann sagði að Stop samtökin muni vinna enn frekar að uppljóstrun svipaðra mála í framtíðinni.

Jarl Søderman, framkvæmdastjóri Canal Digital Danmark, sagði í samtali við Politiken að hann væri mjög ánægður með þessa aðgerð lögreglunnar og Saksóknara efnahagsbrota. Þetta sýni að ákæruvaldið er farið að líta þessi brot alvarlegri augum en áður.

Jette Nygaard-Andersen, framkvæmdastjóri Viasat, sagðist telja að öflug barátta gegn svona sjóræningjastarfsemi geti hjálpað til við að halda verðinu að áskriftarsjónvarpi niðri fyrir þá sem eru löghlýðnir og borga fyrir löglega áskrift. Hún benti á að árlega verji sjónvarpsstöðvarnar miklum fjármunum í kaup á íþróttaefni, sjónvarpsseríum, kvikmyndum og til framleiðslu á eigin efni. Allt sé þetta gert til að geta boðið áskrifendum upp á besta sjónvarpsefnið og að baráttan gegn þjófnaði á þessu efni hjálpi til við að halda áskriftarverðinu samkeppnishæfu.

Samkvæmt dönskum lögum eiga aðstandendur síðunnar á hættu að vera dæmdir í allt að sex ára fangelsi ef sök sannast. Viðskiptavinir síðunnar geta svo þurft að punga út allt að jafnvirði 450.000 íslenskra króna í sekt.

Því fleiri vini sem fólk á á Facebook þeim mun meiri streitu finnur það fyrir. Þetta er niðurstaða nýrrar rannsóknar.

Eftir því sem vinunum fjölgar er meiri hætta á að ummæli séu móðgandi, segir í niðurstöðum rannsóknarinnar sem unnin var við Edinborgarháskóla. Sérstaklega valda samstarfsmenn og foreldrar miklu álagi á viðkomandi.

Fólk sem gefur mynd af sér á Facebook sem sumum vinunum finnst óviðunandi, s.s. að skrifa blótsyrði og segja drykkjusögur, verður fyrir mestri streitu.

Þetta aukna álag verður meira vandamál eftir því sem aldursbilið breikkar milli vinanna á Facebook. Eldra fólk á oft erfitt með að skilja hegðun þeirra yngri, segir í frétt Telegraph um rannsóknina.

Könnunin var gerð meðal 300 háskólanema sem voru 21 árs gamlir. Í ljós kom ennfremur að aðeins þriðjungur notar stillingar á Facebook sem takmarka aðgang vina að ákveðnum hlutum á síðunni, s.s. myndum.

---